کلی مطب می خواستم  اپ بزارم که یه هو نت خورودش عیبی نداره  این اخری رو یه باردیگه  می نویسمش

 از امروز رفتم کلاسه رانندگی تا حالا هر وقت خواستم جدی دنباله گواهی نامه برم یه جورایی نشده راستش رو بخواین حالا شم به این خاطر رفتم  که گفتن قراره در چند ماهه اینده قوانین رو سخت ترش کنن حالا راسته یا نه نمی دونم ولی خدا خیرشون بده که بالاخره راست یا دروغ ترسوندم که زود تر بجمبم

بذارین از امروز واستون بگم که کلی  باید بابتش صدقه بندازم  من قبلا تا حدودی راننگی می کردم ولی امروز  از اون جایی که تصمیمه من به اموزش از بنیاد بود  به محضه ورود به مربیم گفتم اقا من صفر کیلومترم تا به حسابه خودم طرف سنگه تموم بذاره نمی دونستم بدتر می شه... مربی محترم  از صفر که چه عرض کنم از منفی شروع کرد من به خاطره اینکه ضایع نشم تحمل  می کردم ولی تا چه اندازه؟؟ ادم رو از دروغ گفتن  به توبه می اندازه این مربی  کاری کرد که دیگه حالا حالا ها هوسه دروغ مصلحتی به سرم نزنه

اون قدر بهم می گفت اروم که دیدم نه بابا این به سرعته۵ کیلومترم میگه اروم پس از راه خودم تصمیم  به  اذیتش گرفتم  با خودم گفتم اینکه فکر می کنه من هیچی حالیم نیست پس بزار خودمو بزنم اون راه

نمی دونین چه کیفی داد اول از همه نزدیک بود سره یه پیچ برم تو بلوار ولی یه لحظه  با دیدنه چهره ی مربی دلم سوخت بنده  خدا یه هو سفید شد   حرکته بعدی این بود که خیلی اروم رفتم  اون قدر که خودش گفت یه ذره گاز بده که اونم  زود از حرفش پشیمون شد ولی چه فایده من خودم   رو زدم به کری< روم به دیوار مثله قل مراد> مربی میگفت اروم من می گفتم بله  اخ  که یه بار واقعا نزدیک بود قاه قاه بخندم  ولو برم مشغول این گفت وشنود ها بودیم که یه هو یه موتوری خلاف داشت می یومد تو سرمون ومن که هنوزم  اتیشم نخوابیده بود وتازه حسه شیطونیم گل کرده بود  وانمود کردم نمی بینمش  وای  حالا که فکر می کنم اگه مربی  فرمون رو به زور از دستم نمی کشید حتما  موتوریه یه چیزیش می شد ولی من می خواستم به موتوری بفهمونم خلاف بده این جوابی بود که به مربی دادم وای اینا که چیزی نبود این دوره اخر  از کنار خونه ای رد شدیم که عروسی بود و داماد با کلاس فراوان  جلو در داشت می رقصید دروغ ندارم اینبار دیگه حسودیم شد اخه به من می گفت جلوت رو نگاه کن  اون وقت خودش اون ور رو نگاه می کرد ا زفاصله ی میلیمتری از کناره ما شین عروس رد شدم جوری که واسه یه لحظه همه برگشتن البته با دهنه باز وای مربی بنده خدا رنگ به روش نمونده بود ولی خوب خودش خواست این اخری هم سر پیچ چنان ترافیکی درست کردم که خودم هم باور نمی شد وقتی زدم کنار تا یه ربع ماشینه عصبانی بود که از کنارم رد می شد

دسته اخرم مربیم موقعه ی پیاده شدن یادش افتاد که با این همه اتفاق کمربند نبسته بوده

از چنین مربی چنین شاگرد بر می اید

یادم باشه روزه اخر ازش حلالیت  بخوام البته اگه تا اون موقع کارش به بیمارستان نکشه