همگی خوبین دلم واسه همتون تنگ شده بود

من امروز بعد از یه ماهی اومدم خونه البته الانم دارم نمره هام رو سرچ می کنم خوب نه انگار اینا باورشون نمی شه فردا اولین روزه انتخاب واحد تابستونه  هنوز نمرات کاملا اعلام نشده  منم همین طوری موندم

خوب امروز بالاخره اومدم بعد از یک ماه یک ماهی که برای من که به مارکوپولویه خوابگاه مشهور بودم  در عین سختی شیرین بود شیرین چون بر گشتی نداره منی که امروز جز اخرین نفراتی بودم که یه خوابگاه ۴۰۰ نفره رو ترک می کردم دیشب جمیعا به جز مهمان ها ۷ نفر بودیم فکر نمی کردم طاقت بیارم ولی نه اونم خوش گذشت از این ماه خیلی حرف دارم گر چه شبه اخری هم اون قدر متصدی رو عاجز کردم که اخری دلم واسش سوخت فقط یه جمله گفت حیف که شب اخره . اخه من کاری نمی کردم اجازه سفارش غذا بهمون نمی داد من رفت از تلفن متصدی سفارش دادم تازه کلی هم خندیدم اخه بچه ها امروز ازمون داشتن صبحانه هم نداشتیم منم به همراه سفارشه غذا  گفتم اقا مثله زندانه ما هم نمی تونیم بیایم بیرون تورو خدا واسمون صبحانه هم بیار جالب اینجا بود اون تند وتند می گفت شیر ساده می خواید یا.. کلی خندیدیم و متصدی رو تا اخره شب عاجز کردیم...

از امتحان اولم اخلاق از این که چه طور  تا ۳ نصفه شب مشغول تقلب نوشتن بودم  البتهد کمکم داشتم (واسه دست چپم)و دیگه هوچ گونه جای خالی روی دستام و صد البته تو جیبم پیدا نمی شد  یادش به خیر  تحقیق اخلاق خیلی با نمک بود من به دلیلی که از ۱۰ جلسه ۴ جلسه اونم با تاخیر حضوری داشتم بر ان شدم تا جبران مافات کنم  یادش به خیر  دو بار  سرچ کردم  و زدم رو فلاپی هر چی ویدا هر جا رفت گفتن خانوم فلاپی خالیه  اخرین بار دیگه برداشتم دسته پسره رو بردم گفتم نگاه کن من  سیو می کنم خندید گفت عجیبه؟

خلاصه اخلاق بدون تحقیق البته با تقلبا ۲۰ شدم

خدای من هنوز باورم نمی شه  اون روز داشتم با اشتیاق فراوان سیگنال می خوندم که  گوشیم زنگ خورد

سلام هما نمره ها ماشین رو زدن بالاترین نمره استاده ما ۱۴ بوده برو ببین تویی من شرط بستم تویی

و من با هزار غرر غرر که چرا ۱۴ من ۱۶ و۱۷ می شدم وارد سایت شدم که ناگهان دیدم انچه را که نباید می دیدم

ماشین ۱=۹.۵

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ هنوز ۹.۹ پارسال فراموشم نشده بود که یه ۹.۵ تلخ جاش رو گرفت نمی دونم اشکال کارم کجاست نمی دونم من از زن بابام که این طوری برگم رو تصحیح می کننن ؟ اونم این استاد که ترم پیش ۲۰ داشت (به ما که رسید اسمون تپید) و من به هر کسی رو انداختم تا تونستم اون بردارم خداییش خوندمش خیلی خوبم یادش گرفتم ولی یه چیز رو یادم داد این روکه همه حرفایه استادا بی خود نیستن مثلا این استاد اول ترم  دو تا جمله گفت که ما ها ابکی گرفتیمش

۱ منبع من کلیه کتاب هادی ماشینه که حقا راست گفت ۲ این ترم می خوام تلافی ترمه پیش رو در بیارم

تجربه ی پارسال داره تکرار می شه این بار با ۹.۵ دیگه به قولی دارم عادت می کنم سخته وقتی همه روت حساب می کنن و همه فکر می کنن تو همون ۱۴ ترمه دیگه بری بشینی پیششون سر کلاس تجدیدی ها

خوب از بقیه درسام که همه رو با شادی خوندم  قبل از جلسه می گفتیم ما ۲۰ نشیم کی ۲۰ میشه و بعد از جلسه می گفتیم ما ۱۰ نشیم کی ۱۰ میشه اصل این بود که اعتماد به  نفس خودمون رو از دست ندادیم

شب امتحان الکترونیک خیلی قشنگ بود من می خوابیدم شادی می خوند شادی می خوابید من می خوندم واین گونه با هم  درس خوندیم

از خوابگاهم که بعد از ۱۵ روزی که رفتم خبری نبود اهان یادم افتاد یه شب زیره پنجره خوابگاه یه عده از پسرایه خرسند دل داشتن اواز می خوندن با  اب سرد ازشون استقبال کردیم اونام پر رو پر رو می گفتن مامانم اب ریخته پشته پام

خداییش شبای خوابگاه خوش می گذشت  مخصوصا این که تو اون اوجه امتحانا که بچه ها تا صبح نمی خوابیدن من در عین ناباوری و در مقابل چشمان گرد شده ی بچه ها دره اتاقا دنبال قرصه خواب می گشتم تا زود تر بخوابم (اخه نه من قبلا خونده بودم)

سر جلسات هم خبری نبود جز اینکه اهان از زلزله نگفتم که بچه ها تو اتاق خواب بودن جالب اینجا بود که این ۴ نفر همگی فکر کرده بودن منم دارم تختشون رو از جا در میارم (یعنی من اینقدر مردم ازارام؟) وقتی من رو دیدن که دارم با لبخندی تا بنا گوش بهشون نگاه می کنم تازه فهمیدن کاره من نیست و دسته به فرار زدن

بچه هایی که سر جلسه بودن جالب بود پسرا اجازه فرار بهشون نداده بودن  اخه اونا زودتر فرار می کردن لازم به ذکر است که از فردایه زلزله تمامی جلسات یه پسر یه دختر چیده شدن تا فرار راحتر باشه

از تقلبام که اصلا وقت نمی کردم  فقط یه جلسه اون قدرمشغول بودم که یادم رفته بود دستام  رو سیاه تقلب کردم استینه مانتوم کوتاه بود حواسم نبود سر جلسه دیدم مراقب اومد بالاسرم گفت عزیزم حالا که تقلب می نویسی یه مانتو استین بلند بپوش مشخص نباشه منم از جلسه بعد  همین کار رو کردم این یه نوع امر به معروف دیگه نه؟  یه بارم که شکلات شکست تو گلوم  رئیس دانشکده داشت رد می شد کلی خندید گفت هنوز یه ربع نیست جلسه شروع شده تو چی می خوری

این ترمم که به هوچ استادی اجازه جواب دادن نمی دادن امتحان سیگنال جالب بود دم در استاد رو دیدم با پرویت رفتم جلو گفتم استاد اگه سوالا سختن من نمی رم ها اون بنده خدا هم شروع به دلداری کرد نه برو.... و از  او اصرار و از من انکار منتظر بودم بگه برو قبولی اخرشم نگفت اخه  داد زدن اگه نمی یای در جلسه رو ببندیم منم رفتم

خلاصه بازم همه چی تموم شد ولی خوب و خوش نبود زیاد منم که همش پیشه خودم می گم این نمره ها امتحان الهیه.....

خدایاا....

کمکم کن هیچ گاه از تو نخواهم که مشکلات من را رفع کن

                    بلکه از تو بخواهم مرا در رویایی با مشکلاتم شجاع کن

دوستون دارم فعلا بای